Friday, 11 August 2017

വേദന

ചില വേദനകൾ
അങ്ങിനാണ്

എങ്ങിനെയാണെന്ന് പോലും
തിരിച്ചറിയുവാനാവാത്തത്

അനുഭവിക്കുന്നത്
നീയാണല്ലോ
ഞാനത് അറിയുന്നില്ലല്ലോ
എന്ന
നിന്റെ ആശ്വാസം
കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്

ഒരു പക്ഷേ
നിനക്ക്
ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു കേൾക്കാൻ
തോന്നും വണ്ണം

എന്നേക്കാൾ
സംഗീതമുണ്ടാവും
ചില വേദനകൾക്ക്



Wednesday, 9 December 2015

മുറിച്ചുവെച്ച നാരങ്ങയിൽ നിന്നും
മഞ്ഞനിറത്തിൽ
പറന്നുപൊങ്ങുന്ന ശലഭങ്ങൾ

പണ്ട് തുളസിയുടെ
രണ്ടില പിടിച്ചിരുന്ന
നിന്റെ മുടിയിൽ
അതിന്റെ വേര് പോലെ
ഇപ്പോൾ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന
രണ്ടുനരകൾ

ചുണ്ടിൽ ഇപ്പോഴും
പണ്ടത്തെ പോലെ
എന്നെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന
അതേ നാരങ്ങ മണമുള്ള
ചെറുനനവ്‌

ഒളിപ്പിച്ചു കാണിച്ച
മാറിലെ മറുകിന്റെ
അതേ കസ്തൂരിമണമുള്ള
കുറുമ്പ്

കടന്നുപോകുന്ന  കാറ്റ്
ഓർമിപ്പിക്കുന്ന
മുറുക്കമുള്ള
നമ്മുടെ പഴയ ആലിംഗനങ്ങൾ

നമ്മുടെ ഇളം വാർദ്ധക്യത്തിലും
നരയുടെ ഉപ്പു ചേർത്തു
പഴയ എല്ലാ  വികൃതികളോടും കൂടി
അതേ ആകൃതിയിൽ
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ
നമ്മൾ പൊടിതട്ടിയെടുക്കുന്ന
കുട്ടിക്കാലത്തെ പുളിയുള്ള
 മാങ്ങകൾ 
രേണുകയുടെ പുത്രൻ /
”കെ  ജയകുമാർ

പരശുവിൻ മെയ് തൊടാതകലുന്ന കടലിൽ നി-
ന്നുരുവായ കരനോക്കി നില്ക്കേ
വെയ്‌ലും നിലാവുമിരിട്ടുമില്ലവിടെയൊരു
വിളറുന്ന ഹിമപാളി മാത്രം
കാറ്റില്ല, കടലിൻ മിടിപ്പില്ല തേങ്ങലായ്
നേർക്കുന്ന താരാട്ടു മാത്രം
മുന്നിലെ ശൂന്യതയിൽ വർജ്ജിച്ച മഴുവിന്റെ
മൃതമാമനാഥമെയ് മാത്രം
ഒരു കൊടുംഹത്യ തൻ ഭാരവും തീരാത്ത
നരമേധമായ്‌ത്തീർന്ന വാഴ്വും
മഴുപോലെ തിരകൾ വന്നേല്ക്കാത്ത പാപത്തി
നുടൽപോലെ ജീവിതം ബാക്കി.”

Saturday, 28 November 2015

പൂച്ച

പൂച്ചക്കണ്ണുള്ള പൂച്ച
മീൻമുള്ളിനെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി
കണ്ണിൽ വെള്ളം നിറച്ചു
ഉളളിൽ
മീൻ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തുന്നത്
പോലെ..

കണ്ടിട്ടും
തിരിഞ്ഞുനോക്കാത്ത
നിന്റെ മീൻ കണ്ണിനുള്ളിൽ
വെള്ളത്തിന്റെ കാഴ്ച കൊടുത്തു
ഞാനൊരു
വിശക്കുന്ന പൂച്ചയെ വളർത്തുന്നു..

തുന്നൽ

സ്വന്തമായി
വെയിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന
മനുഷ്യനായിരുന്നു ...
ഈയിടെയായി;
കട അടച്ചു കഴിഞ്ഞാലും
കൃത്യമായി വീട്ടിൽ
പോകാറില്ല

വല്ലാതെ നഗ്നയായി
നിലാവ് എന്നും;
വന്നു നില്ക്കുന്നു
പൌർണമിയ്ക്ക് മുമ്പ്
തീർത്ത്കൊടുക്കാമെന്നേറ്റിരുന്ന
ചന്ദ്രനെ
ഇനിയും തുന്നി തീർന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല!

അതായതു


അതായതു..
ഒരു ക്യാരം ബോർഡിൻറെ ചതുരത്തെ
കളി കഴിഞ്ഞു നമ്മൾ അഴിച്ചെടുക്കുകയാണ്
അതിന്റെ നാലുകുഴികൾ നിരപ്പാക്കി
നഖങ്ങൾ സഹിതം
വിരലുകൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ്
ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനെ പുനർനിർമിക്കുന്ന ഒരാൾ
ഉപേക്ഷിച്ച ചതുരത്തിനെ ചെടിച്ചട്ടിയാക്കുമായിരിക്കും
ഉപയോഗിച്ച പൊടിയെ മണവും...
അവസാനം ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന
പൂ പറിക്കാൻ
വിരലുകൾ അപ്പോഴും പുനരുപയോഗിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ
അതാണ് ആശ്വാസം.
പക്ഷേ, അതല്ല അതിശയം...
കൊക്കുകൾ കൊണ്ട് തൊടാതെ
വാക്കുകൾ കൊണ്ടും നോക്കുകൾ കൊണ്ടും
ബഹുവചനങ്ങളാൽ മാത്രം
തൂവലുകൾ മിനുക്കി കൊണ്ടിരുന്ന
കിളികൾനോക്കിനിൽക്കേ
എന്നോ പൂർണമായും വിരിഞ്ഞു
സാങ്കത്യം തന്നെ എപ്പോഴോ നഷ്ടപ്പെട്ട
മൊട്ടുകൾ നോക്കിനിൽക്കേ
അതേ വിരലുകൾ
ഇറുത്തെടുക്കുന്ന പൂക്കളുടെ ആകൃതി
അതാ ഇതളുകളിൽ നിന്ന്
അഴിച്ചെടുത്തു തുടങ്ങുന്നു...

Monday, 23 November 2015

ഉടലുകളുടെ മട വീണുപോയ- പാടങ്ങളാണ് നമ്മൾ

അന്യോന്യം കടക്കരുതെന്ന്
ഉടമ്പടി വെച്ച
വരമ്പിനപ്പുറവും  ഇപ്പുറവും
കൃഷിചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ;
പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്  പോലെ   പെയ്ത  മഴയിൽ,
ജലരൂപത്തിൽ
ഉടലുകളുടെ മട വീണുപോയ-
പാടങ്ങളാണ് നമ്മൾ!